dinsdag 21 maart 2017

Lente!


Jaaa...je voelt 't, je ziet het en je ruikt het...


Yep! ook ondanks het onstuimige weer van de afgelopen dagen


we kunnen (en willen 😉) er niet meer omheen...


het is Lente!

's Morgens vanaf mijn ontbijtplekje schijnt de zon al heerlijk het huis in.


De vroege lentezon die alles een gouden glans geeft,
opstaan is dan zóveel makkelijker!

Deze mooie narcissen bracht zoonlief mee, omdat hij de bloemenman zo fijn geholpen heeft.


We genieten er volop van 😊.

Lentezon vraagt om lentehaakwerkjes.


Hebben jullie het leuke patroon bij Annabel (klik) al gezien?

Voldoende inspiratie toch?...ik ga aan de slag!


Geniet van de dag 💛

zondag 12 maart 2017

Over mijn oren...


Vvvverliefd...💛


over mijn oren...


ondersteboven...


dat dat nog kan!


Ver-verliefd 💚


over mijn oren...


niet te geloven...


ik stotter er van. 😍



video

Een fijne zondag allemaal! 💕



zondag 5 maart 2017

Toch wel toffe 'toffetas'...


Ik ben een mens van duidelijke patronen, kloppende recepten...
daar word ik blij van...als iets klopt!


Hoewel ik bij een recept wel redelijk inzicht heb dat iets niet klopt...
bij een patroon mis ik dat stukje helderheid. 😉

En dus vond ik gedurende het haakproces van de 'toffetas' van
byClaire (klik voor het patroon) deze tas verre van tof!


Eigenlijk werd mijn verlangen om hem in een verdwijnhoekje te smijten steeds groter.
Want...het klopte niet...de rechte lap werd schever dan scheef en mijn lap was ook een stuk kleiner.
Nu niet meteen die lieve Claire als boosdoenster zien hoor...
neeuuhh, haar patroon klopt zeker...zoals ik van haar ben gewend!


Maar...ik had ergens op een blog een variatie van dat patroon ontdekt en dát leek mij wel leuk.
Zo gezegd, zo gedaan...dacht ik.


Leuke voering erbij gezocht, het mooie maar best wel prijzige
byClairegaren gekocht, rotan hengsels...

Let's start!


Nou...gelukkig dan maar dat alles bij elkaar toch wel een prijskaartje had...
want anders was dat vergetelhoekje zomaar waarheid kunnen worden.

Uiteindelijk bleek het met mijn inzicht toch wel mee te vallen en wist ik er
een tas van te maken die...
yeahhhh...ik toch eigenlijk best wel heel tof vind!


Er kan echt veel in en hij draagt ook fijn.
Dussss...eind goed, al goed...


ja toch Mo? 💙



zondag 12 februari 2017

Verlate kerstkaarten...


Nu ben ik eigenlijk niet zo van de 'kaartenstuurderij'...


maar oh...de afgelopen twee dagen bekroop mij zomaar een heuse 'kerstkaarteninspiratie'!!


Kijk nou toch eens...hier begin je toch vanzelf  'Jingle bell's' te neuriën? ;)


Wat een heerlijke verrassing dit weekend...Den Haag in de sneeuw!


Dat gebeurt hier niet zo vaak, soms een beetje natte prut maar een
echte witte wereld is meer iets voor winterdagdromen.


Maar soms...soms worden dromen werkelijkheid!


Oké jongens...erop uit!


Nouuuuu...niet iedereen is even enthousiast ;)


Wat een weelde...


ik kijk mijn ogen uit en geniet vanuit mijn tenen.


een heerlijke winterbeleving!

Hebben jullie er ook zo van genoten?


Ach...die schatten...
deze foto's zijn gisterenochtend gemaakt.


Afgelopen nacht moest ik extra aan ze denken,
toen het zo bar sneeuwde.


Ik ging pas laat slapen en in de vroege ochtenduren was ik alweer buiten.


'Zo voelt een zomermens zich vast als het in juli 34 graden is'...bedacht ik mij
struinend door het stille witte bos.
Er geen genoeg van kunnen krijgen!!

Het was nog stil...toen...
want enkele uren later klonken er in het bos uitgelaten kindergeluiden van sneeuwpret.

Wat een lief sneeuwpopje!


Dank u wel lieve moeder natuur


voor dit mooie witte geschenk!


dinsdag 24 januari 2017

Wie het kleine niet eert...


Al kregen wij maar één ochtendje sneeuw!!!


Dat schreef ik als reactie op het mooie 'witte wereld' logje van Stefanie (klik)
Nouuuuu....afgelopen zaterdag zei onze jongste...mamma...kijk...sneeuw!!!


En hij had gelijk....in de vroege ochtenduren lag er een flinterdunne witte deken over onze laan.


Nou ja...meer een doorschijnend lakentje eigenlijk 😉


Maar...het was wit!


Dus hoppa...schoenen aan, dik ingepakken en op naar de duinen.


Wit en vrieskou...dit mens is dik tevreden!


Dat vindt overigens niet iedereen hier in huis...
het poezenvolk is niet naar buiten te krijgen.


Even 'moeten' ze van mij gezonde winterkou opsnuiven maar
echt na 3 minuten klinkt er alweer een jammerlijk gemiauw aan de deur...rare dames!!


En...mijn eerste affo in 2017 is een feit!

In de kerstvakantie kocht ik een bol sokkenwol, Opal 20 Jahre om precies te zijn.


Gewoon...ik kreeg na zóveel stokjes haken weer eens zin in breien.
Een klein projectje moest het worden dus al snel kwam ik bij sokken uit.

Echt weer zo heerlijk om te doen...


dat smaakt zeker naar meer!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...