zondag 14 januari 2018

Dekentjespret...


Ik was weer toe aan een lekker haakproject.
Zo één die je bijna met je ogen dicht kunt doen,
en wat ook nog opschiet! 

En dan ondertussen deze (klik) heerlijke serie op netflix kijken...
yep...dat is wat ik zocht!


Het garen? Daar was ik snel uit!
Ik ging weer voor Stylecraft Life DK
Eerder haakte ik daarmee al deze deken (klik) en
oooh wat is dat toch een succesnummer!
Zó blij mee. 👍

Wat ik eigenlijk nooit doe is twee werkjes tegelijk opzetten.
Maar nu wel...een werkje wat rust en vooral aandacht vraagt. 
Én wat past bij deze wintermaanden maar daarover later meer.

Mevrouw ligt bovenop de spelden hé...😎


Met Stylecraft wilde ik graag in aquatinten gaan werken maar ja,
roze hé...


Tegenwoordig is deze kleur hier in huis steeds meer aanwezig. 😉



Zoet, zoeter, zoetst. 

Na speuren op internet vond ik bij Karin (klik) een 
makkelijk en vooral heel leuk patroon.
Het leeuwerikspootje ofwel de Larksfootstitch.


Jaaa...helemaal leuk!


Dat wordt vast een heerlijk warm 'kleine meisjes' deken. 💖


zondag 7 januari 2018

Bomen en zo...


Als het om bomen gaat klopt mijn hart sneller.


Daarom vind ik het in januari een lastige tijd...in het bos.


Elk jaar zie ik ze weer liggen...


omgezaagd...een bomenleven lijkt afgesloten.


En al weet ik dat het waarschijnlijk beter is voor het bos...
dat is mij meer dan eens duidelijk uitgelegd door de boswachter...


toch snikt mijn hart bij elke stam, elk einde.


Vorige week spotte ik zelfs het gevreesde gele kruis op één van 'onze' bomen voor de deur.

Arghhh...nee toch!!


Waarom heb ik het niet gezien? Had ik die bomenbekladder tegen kunnen houden?!!

Het houdt mij bezig...


Bomen die omgaan maken plaats voor nieuw gewas. 


Het geeft een nieuw beeld van de omgeving...een geheel nieuwe kijk.


Is het misschien daarom dat ik het zo moeilijk vind om aan te zien?


Omdat het vooral iets zegt over mijn eigen 'bomen'.


Mijn bos van patronen, gewoontes en denkbeelden
die al sinds jaar en dag mijn uitzicht bepalen.


Wat nou als ik daar eens in ga snoeien...wat heet...
flink wat ga omzagen!

Dat vraagt moed...dat vind ik spannend...
Het lijkt zo vertrouwd en veilig.

Alhoewel ik toch wel regelmatig flink mijn hoofd stoot aan een tak of een boom.


Maar toch...die zaag ter hand te nemen...ik voel dezelfde 'Arghhh...'.

In de loop der jaren heb ik geleerd om juist dátgene aan te pakken waar ik tegenop zie.
Niet makkelijk hoor...oefffff...

Ik neem een besluit, pak goed gereedschap
en ga nauwkeurig maar ook rigoureus te werk in mijn bos.
Onderzoekend vind ik dat wat mij niet meer dient...
wat op dit moment niet meer bij mij past.

Ondertussen zing ik 'Dhanyavad Ananda' (klik) een mantra over dankbaarheid.

Ze hebben mij geholpen...die oude bomen...ik had ze nodig.

En dan gaan ze om...
ik kijk verwonderd om mij heen.


Een nieuw uitzicht en nieuwe ontdekkingen lachen mij toe.

Het is zeker nog even wennen...


maar het voelt goed.

Welkom!



woensdag 3 januari 2018

In de lappenmand...



Ik staar uit mijn keukenraam en zie de buurman van even verderop
met de GFTbak in de weer.
Wat gaat hij nou doen??? vraag ik mij verwonderd af.
Hij pakt uit zijn keuken een emmer...met sop.
En even later sopt hij de GFTbak helemaal uit.
Daarna boent hij meteen het het straatje in zijn tuin
en tot slot krijgt de schuurdeur ook nog een verfrissende lap!


Ik staar...en ik hoor Janmijneman de kamer binnenkomen.
Het is Kerstvakantie en we zijn allemaal ziek, zwak en vooral misselijk. 😜
Ik kijk mijn lief aan en ik zeg...ohhh, ik wil ook zo'n man!

Huh...wat voor man? vraag mijn man. 😵

Nou...één die ziet dat de GFTbak vies is...en het straatje...en de schuur...
en dan denkt...'dat ga ik eens lekker opfrissen'!

Oh...zegt Janmijneman...jaja...


Jaja...grap ik mijn wederhelft toe...
die helemaal tevreden is met een GFTbak, een straatje en een schuurdeur zoals ze zijn.
Vies?...ach, zolang alles maar doet wat het moet doen.
Pas de problème!

Behalve dat wij dus in de lappenmand waren deed mijn computer daar ook aan mee.


Zóóó traaaaaaag...en áls hij dan een site had gevonden liep het beeld vast.
Niks meer mee te beginnen dan behalve opnieuw opstarten. 

En al kan ik veel met mijn slimme telefoon...
voor dingen zoals bloggen zit ik graag achter mijn grotere scherm,
ik wil 'm liever niet missen. 


Dus al zuchtend omdat ik geen blogje kon schrijven klonk er een lieve stem vlak naast mij.
Zal ik een nieuwe voor je bouwen?

Yep...dat kan hij...die man van mij...
en hij vindt het nog leuk ook!

Ondertussen haakte ik mijn sjaal (klik) af...
nou ja...ik besloot dat hij klaar was door er een kol van te maken.


Pffff....project afgesloten en zeker niet voor herhaling vatbaar!

Al hakend mijmerde ik nog wat over mannen én over het zeuren van vrouwen
en dan in het bijzonder het gezeur van mij.

Hij zíet nu wél wat er moet gebeuren...
en hij gaat meteen in actie...de schat!


En kijk eens hoe geweldig hem dat lukt...


hoe heerlijk ik nu weer kan werken in een supersnel tempo!


Ik ben toch zóóóóóó blij met die man van mij!!!! 💖



maandag 1 januari 2018

Welkom 2018...




zondag 31 december 2017

Dááág 2017...


Oudejaarsdag 2017...
een zondag die nat, winderig maar óók even zonnig is.


Het beslag staat al te rijzen, hoe fijn blijf ik het elk jaar weer vinden...
oliebollen bakken!


Vele porties minder dan vroeger, dat wel!
Zo gaat dat als steeds meer kinderen uitvliegen. 😉

Tóch blijf ik ze zelf bakken alhoewel er hier op de laan een 


uitgebreide keuze is van de lekkerste bollen.


Deze kraam schijnt zelfs de beste van Den Haag te bakken aldus het AD.


Zij waren dan ook rap door hun voorraad heen!

Hier thuis zijn deze (klik) favoriet...


op de eigen baksels na dan hé. 😜


Tijdens het bakken druppelen de meiden met hun vrienden binnen.
De één gaat zelf nog wat porties oliebollen bakken voor een feestje vanavond,
de anderen komen gewoon lekker smullen van een warme bol!


Ouderwets een kamer vol!
En ik geniet van dit moment. 💖

Dank jullie wel voor 
alle lieve, warme reacties op mijn blog in 2017.
Ook daar geniet ik enorm van.

Ik wil dit jaar afsluiten met mooie, wijze woorden van Hans Stolp:


Kijk terug,
zie wat je doorleefde
en wat je doorstond.
Kijk met verwondering:
je bent zoveel sterker
dan je ooit voor mogelijk hield!


Fijne jaarwisseling allemaal!

zaterdag 23 december 2017

Kerstgroet...




donderdag 21 december 2017

Wafelfeest...


Ach...feest kan ik het beter niet noemen...het werd meer een 'wafelstruggle'
maar lekker waren ze wel!

In het kader van 'spring in het zwembad wat leven heet'
deed ik een paar weken geleden iets waarvan ik dacht dat ik dat niet meer zou gaan doen.

(Foto van internet, dank hiervoor)

Op Facebook las ik namelijk dat mijn Franse held (klik)
op 1 december naar Brussel zou afreizen voor een concert.
Het was al ruim november...toen ik dat ontdekte.

Mijn eerste reactie was: 'oh wat heerlijk!'...'maar niet voor mij'.
Best kostbaar (alles bij elkaar), veel drukte (niet mijn ding), harde muziek (nóg minder mijn ding)
en zo kon ik nog wel wat redenen opnoemen die volgens dochterlief onzin waren. 

'Gewoon gaan en niet zo denken' was haar devies.
Wijze meid! 😍

(Foto van internet, dank hiervoor)

Dus op naar Brussel, Janmijneman en ik.
En ik genoot volop...écht...dat doe ik zeker nog een keer.
Nog steeds even *flieft *. 😉


Om het lange wachten voor een goede plek wat te ver-aangenamen
werden er voor het concert zoete, zachte wafels gebakken.
Yam...hoe lekker!


En omdat ik in de Kersttijd graag wat bak, alleen al om de geur in huis,
zou ik dat thuis ook weleens gaan doen. 


Mijn originele écht Belgische wafelijzer uit het vet en bakken maar.

Jaja...

Het klinkt zo eenvoudig...
ziet er zo gemakkelijk uit...


Maar de werkelijkheid bestond uit het uitkrabben van stukjes halfzwarte wafel,
een aanrecht vol troep en een fikse brandwond op mijn arm...auww!

Arghhhh...dan maar het neppe tosti-ijzer met losse wafelplaten.
Ik voelde behoorlijk wat tegenzin, ik wilde échte!


Maar...ook hier gold...
niet zo denken maar doén!


Want kijk...daar lieten de mooi gevormde,
goudgeel gebakken, wafeltjes prima los.
Dat werd smullen. 😋
Ik gebruikte dit (klik) recept (de suiker verminderde ik fors).


Eind goed, al goed.

En zo zijn we vandaag alweer aangekomen bij de kortste dag
en kunnen we ons gaan verheugen op het Licht.


Héél speciaal dit jaar! 💖