dinsdag 29 mei 2012

Als je nou toevallig...

op een mooie zomerse dag in Scheveningen bent....kun je behalve het strand ook eens gaan kijken in het Rosarium bij het Westbroekpark. Beslist de moeite waard! De rozen bloeien nu nog niet maar wel de rhododendrons.






Maar...als je nou op een bewolkte regenachtige dag gaat....


dán heb je het rijk alleen!




En jullie weten intussen wel hoe ik daarvan hou...ruimte en rust...



 genietend van al het moois om mij heen.

  
Als de rozen in bloei zijn zal ik jullie nog eens meenemen naar dit mooie plekje met dan ook wat meer informatie over het park.

Intussen is het eerste sokje af, de tweede staat al op de pennen. De oplettende lezer ziet waarschijnlijk dat het toch een ander wolletje is geworden.
 Niets veranderlijker dan de mens ;)


Ook staat er een nieuw borduurproject te wachten...en kijk nou....wat moet ik als 'blauwmens' nou met....


zwart!! 

Wordt vervolgd...

zaterdag 26 mei 2012

Enthousiast!

Ja..dat ben ik en het wordt alleen maar meer...enthousiast over en apetrots op mijn planten op mijn moesbalkon. Het groene volkje doet zó haar best om ons te voorzien van allemaal lekkers!

Lekker pittige rucola...


malse veldsla...


 ronde worteltjes die je onder die mooie bos groen al kunt zien!


Yammie...dit worden aardbeien!!


en dan toch...na veel bemoedigende woorden van mij ;)...laat de minikomkommer zich zien!  Ik was daarmee waarschijnlijk wat te vroeg en was het nog te koud voor hem...of haar. Dus weer opnieuw gezaaid en zie...


ach ja..ik kan nog heel veel leren als het om moesbalkonieren gaat. Ook hier in mijn kruidentuintje..laten  de lenteuitjes zich nog niet zien...wie weet...


De pluksla heb ik al drie keer geoogst en nogmaals wordt mij een heerlijk maaltje gegeven!


Deze week was ik bij vrienden en kijk eens waar zij mij mee hebben verwend!!


Ik wist echt niet wat ik zag...wat een heerlijk kado! Ze hebben inmiddels een mooi plaatsje gekregen en ik heb al kunnen oogsten! Zo lief hé!

Enne...over lief gesproken....

 
Dit is Teun, het hondje van mijn zwager en schoonzus. 

Smelt.....

zaterdag 19 mei 2012

Bijzonder gebaar...

 Net als Lupineke (klik) kreeg ook ik een kaartje met regenboogkleuren toegestuurd. Elisabeth van het blog l' Heure Bleue (klik) bedacht dit bijzondere gebaar.

Van haar kreeg ik een enveloppe met het benodigde garen om een regenboogje te haken en een lief kaartje. En dat alles zag zó verzorgd uit....ik wilde er meteen aan beginnen!


Via een link die zij op haar blog heeft gezet was het aangenaam haken!


Een regenboog heeft als symbool verschillende betekenissen. Zo staat het voor een vriendelijk gebaar van God, zijn veelkleurige trouw maar ook als symbool van een belofte van God, de belofte dat niets onveranderlijk, ofwel verloren is.

En zo kun je dus bijvoorbeeld een regenboogje schenken aan iemand die een steuntje in de rug kan gebruiken.  


Ja...ik denk zeker dat kunst de wereld kan redden. Kunst komt vanuit het gevoelsleven van de mens. Kunst scheppen door het alleen met je hoofd te bedenken...dat lukt niet. Juist de gevoelswereld van de kunstenaar die wij in de kunst ervaren maakt het dat ons hart erdoor geraakt kan worden.

Voeding voor de ziel...zo noem ik kunst.

 Hoe meer wij ons voeden..hoe fijner wij ons voelen en dat heeft een positieve invloed op hoe wij in de wereld met elkaar omgaan.



En als ik dan, enigzins wat tobberig, op een zaterdagmiddag nog even bij iemand langsga..voed ik onderweg mijn ziel met deze kunst...daar knapt een mens van op!

Dank je wel Elisabeth voor dit bijzonder lieve gebaar!

dinsdag 15 mei 2012

Even wachten tot...

de zon zich laat zien en dan....dít mooie plaatje!


Vanmiddag maakte ik overheerlijke rabarber-aardbeienmoes. Een werkje van niks maar met een groot resultaat.

Wat heb je nodig? Rabarber natuurlijk! In kleine stukjes gesneden en behalve de blaadjes gebruik ik alles (dus ook het witte stukje want dat maakt de rabarber iets zachter van smaak), schillen doe ik niet.


Dan....jawel hoor...daar zijn ze...onze zomerkoninkjes! Nog niet van mijn eigen oogst maar wel uit ons eigen westland! Ik word altijd zo blij van al die producten uit ons eigen landje.

De helft van deze bak heb ik bij de rabarber gevoegd. Verder nog wat citroenrasp en 4 dessertlepels vanillesuiker (eigen fabricaat...klik). Een heel klein beetje water toevoegen en zo'n 5 minuten laten koken.


Met de staafmixer heel fijn pureren en je hebt een heerlijk dessert! Dit is wel een flink zure variant want daar houden wij van. Meer suiker toevoegen kan natuurlijk altijd en als je geen suiker wilt gebruiken kun je ook bv dadelstroop gebruiken.

  Smaakt erg lekker bij yoghurt maar ook bij vanille vla.

zondag 13 mei 2012

Moederdag...

Terwijl ik vanmorgen..op deze zonovergoten moederdag...mijn moeder een mooi moederdagboeketje bracht werd er hier in huis van alles gebakken en gemaakt. Toen ik weer thuis kwam hoefde ik niet boven te komen en mocht ik mijn jas aanhouden!
Ik werd 'meegenomen' naar park Sorghvliet voor een overheerlijke liefdevol verzorgde picknick!!


Net als vroeger toen alle kinderen nog graag meegingen naar het 'vrije' bos zoals het vaak grappend werd genoemd. Park Sorghvliet was namelijk in 'mijn' tijd echt een heerlijke ontmoetingsplek voor moeders met kleine kinderen en heel vaak kwamen wij ouders van school tegen. Ook heeft het bos geen speeltoestellen, geen pannenkoekenhuis etc. en dat was reden genoeg om het om te dopen tot 'Het Vrije bos'.  Waar het zo'n tien jaar geleden nog haasten was voor een mooi plekje...tegenwoordig zijn de velden stil, stiller stilst.

Maar vandaag dus niet! Wat heb ik genoten!!!


Zo leuk om met het hele stel te genieten van al dat lekkers!
 En ouderwets een balletje te trappen...


En van zoonlief kreeg ik een heel mooi geschenk, zelf geverfd!!


Dit alles bij elkaar doet mijn moederhart heel wat sneller kloppen!

Dank jullie wel lieve schatten!

donderdag 10 mei 2012

Dank jullie wel!

Voor al jullie lieve warme meelevende reacties/mails op mijn twee vorige logjes. Dat doet een verdrietig hart goed!!


Een foto van onze lieve Lop omdat mijn buurvrouw dol was op dit rode dametje...


En nog één keer het mooie blauwe veld in Sorghvliet...ik kan er geen genoeg van krijgen!


In dit park kom ik tot rust, het geeft mij troost én kracht om de draad weer op te pakken...


en hoe kan ik dat beter doen dan het breien van een paar sokjes voor een klein meiske!

maandag 7 mei 2012

De zee...

Het bulderende geluid van de golven, schelpen als kadootjes in het zand... een kletspraatje met een nieuwsgierige meeuw...

maken mijn overvolle hoofd weer even leeg...


vrijdag 4 mei 2012

Stil...

Even ben ik stil...er gaat van alles door mij heen...
Gisteren is geheel onverwacht onze benedenbuurvrouw overleden...
Wij hebben 22 jaar hetzelfde huis gedeeld, zij beneden..wij boven.


Ik voel verdriet..ongeloof..mijn hoofd weet het maar mijn hart snapt het nog allemaal niet...
Als ik in haar huis ben om haar kat (klik) te verzorgen heb ik het gevoel dat ze elk moment uit de kamer kan komen om gezellig wat te kletsen.
Het afwasje staat er nog, er wordt nog een pakje voor haar bezorgd, haar zusje kreeg nog een kaart die ze net had gepost..

Zo is het leven...het lieve leven...

Want naast mijn verdriet voel ik intense dankbaarheid voor 22 mooie dierbare jaren, wat heerlijk dat ik haar mocht ontmoeten in mijn leven!
Haar reis gaat nu verder....


Omdat ik nu wat dingen aan het regelen ben zal het hier even rustig zijn op mijn blog en zal ik ook even niet reageren bij jullie.

Liefs voor jullie allemaal!

dinsdag 1 mei 2012

Wat is het nou?

Waar doe ik het nou voor...zelf groente en fruit kweken op mijn moesbalkon?

 Om geld uit te sparen? Nee...dat is het niet...ik weet niet eens of dat zo is op kleinschalig nivo ;). Bovendien is geld voor mij zelden een drijfveer om iets te gaan doen...nee...het is iets anders. Om niet meer afhankelijk te zijn van groenteboer of Albert Heijn? Nee...dat is het ook niet. Ik leef in een samenleving en daarin leven wij samen. De bakker bakt voor mij heerlijk brood, de groenteboer zorgt voor verse spinazie en ik...ik koop dat weer en zo houden we alles draaiende.

 Maar wat dan?



Ik lees met veel plezier de inspirerende mijmeringen van Annemiek van Deursen (klik). Bijna elke dag schrijft zij over haar moestuin en de mogelijkheden daarvan....zó is het begonnen!

In februari besloot ik dat ons balkon dit jaar geen plaats meer zal zijn voor geraniums, petunia's etc. maar...groente en fruit!  Volgens Annemiek is heel veel in potten te kweken en zij schrijft zo precies hoe en wat je kan doen...dat durfde ik wel!

En kijk nu....dit weekend had ik mijn eerste oogst! 



 En toen ik de salade aan het maken was...tóen wist ik het antwoord op mijn vraag!! Ik doe het voor het intens rijke gevoel wat je krijgt van het oogsten van groente wat je zelf hebt opgekweekt.


 De verbondenheid met de kleine tere plantjes...hebben ze wel voldoende water?? Kunnen ze nu wel naar buiten, is het niet te koud? Ai..regent het nu niet erg hard...ik ga toch maar even kijken ;). Ik dun de zaailingen niet uit zodat alleen de sterke plantjes groot kunnen worden. Ik tel de zaadjes en zaai dus niet teveel...en elk plantje krijgt een kans! 


Ik heb ook al gemerkt dat het verslavend is...bij de kringloop blijf ik zoeken naar nog meer potten voor nog meer groenten!

 Het is zo...zooo leuk en vooral dankbaar om te doen. Júist met een kleine ruimte, klein maar héél erg fijn!