dinsdag 26 juni 2012

Toverbol...

Het begon allemaal op een mooie dag ergens in februari. Mijn vriendin en ik reisden af naar het Zeeuwse land en hadden daar een heerlijke dag. We gingen onder andere naar Alet (klik) en haalden daar in een heel gezellige omgeving onze harten op aan de prachtige wolletjes! Sommige bleven zelfs aan onze handen kleven ;).
 

Alleen om te aaien zijn deze wolletjes al leuk!



Voor sommige wolletjes had ik al meteen een doel, de rest blijft geduldig wachten. Deze bol wol wordt een lekker warme sjaal voor zoonlief. De wol breit echt heerlijk en is zó zacht! Ook is het steeds weer afwachten welke kleur er nu komt...een echte toverbol dus!


En dan...zit ik vol enthousiasme te breien...maar blijken de meningen van mijn gezinsleden toch flink te verschillen. Aaii....van 'ziet er niet uit' tot 'pffff....wat een saaie kleuren!'.....passeert de revue.
 En ik...ik brei lekker nog een stukje door ;).
 Smaken verschillen natuurlijk, gelukkig maar!


Tomatensoep...dat is lekker!
Daarover zijn wij het weer helemaal met elkaar eens ;).

woensdag 20 juni 2012

'Show us more'...

schreef Lupineke al in haar reactie op mijn vorige blogje. 
Dank jullie wel voor alle felicitaties!

Maar waar ging het dan om, wat valt er dan te 'showen'?


 Een jaar geleden bedacht ik mij (klik) om voor mijn dochter een deken te gaan haken. Het beloofde een pittig studeerjaar te worden en zo werkte ik op mijn manier een beetje met haar mee. Dat wist zij overigens niet dus dat gaf er nog een extra spannend tintje aan. Steeds als ik aan het haken was en ik hoorde dat er iemand beneden kwam...snel snel een ander werkje op mijn schoot. De rest van het gezin was wel op de hoogte dus het heeft nog voor heel wat pret gezorgd. 


45 blokken ging ik haken en nu eens niet in het blauw! 


 Omdat ik geen stress rond de deken wilde hebben maakte ik een schema zodat ik de deken ruim op tijd af zou hebben. 


 Nou dat schema werkte niet echt maar toch had ik de deken al een paar weken netjes opgevouwen in de kast liggen (op slot!!) voordat zij de uitslag kreeg. 


  Ik heb enorm genoten van het haken van de blokken. Ik heb ook heel veel over het haken geleerd, veel inzicht gekregen hoe en waarom zo'n patroon nou zo in elkaar steekt.




En gelukkig werd het een feestdeken (bij een minder leuke uitslag zou het een troostdeken worden ;)). De verbazing was groot...ze heeft het echt niet gemerkt! Ach..het arme kind heeft ook zo hard gewerkt..dan kun je nog eens iets stiekems doen ;).


 En jullie zien het...iedereen is er blij mee!!

donderdag 14 juni 2012

Geslaagd!!!


Wat een heerlijk en trots gevoel!

 Onze oudste dochter is geslaagd voor haar VWO examen!!


Gefeliciteerd meissie!!!

woensdag 13 juni 2012

Wie wat bewaart...die heeft wat!

Deze sokjes heb ik gebreid voor een klein lief meiske die waarschijnlijk binnenkort ook haar eerste pasjes gaat zetten.
 En ja...dan weet ik nog goed dat je als moeder meteen op zoek ging naar sokjes met een antislipzooltje. Zo werd het toch al (in)spannende proces van leren staan en lopen niet nog eens extra bemoeilijkt.

Al breiende was ik aan het verzinnen hoe ik dit kon oplossen....wacht eens.....

 

 zou ik die berepootjes nog hebben? Die antislippootjes die ik járen geleden een keer kocht omdat ik ze zo leuk vond?  Nu ben ik een enorme opruimer...ik hou niet van veel spullen om mij heen. Maar deze pootjes mochten blijkbaar blijven...gelukkig!!!


Deze foto er dan nog maar bij om toch een beetje in een oranje sfeer te komen.
 Gaan jullie kijken vanavond?  Ik ga maar flink breien...oeff, spannend!!

Fijne avond!

zondag 3 juni 2012

Jip en Janneke...

Wie kent ze niet? Vanaf dat ik mij kan herinneren ben ik dol op ze...en het gaat maar niet over!
 
Heerlijke verhaaltjes geschreven door Annie M.G. Schmidt waarin het tweetal van alles beleeft. Ze halen kattenkwaad uit maar het komt altijd weer goed. De tekeningetjes van het tweetal zijn van de hand van Fiep Westendorp.


Zowel de verhaaltjes als de tekeningetjes kenmerken zich door eenvoud. En ik denk dat juist dáárom het nu in 2012 nog steeds zo populair is.
Want als je aan het (voor)lezen bent merk je al wel heel snel dat de huidige wereld er heel anders uitziet! Maar dat geeft niet.... voor mij is het ook een stukje nostalgie van hoe het was toen ik klein was.
 Moeder werkt thuis en zorgt voor een lekker fris huis, bakt taarten en zorgt voor een lekker kopje thee. Vader komt met de fiets uit zijn werk en leest de krant.
 Niks tot zeven uur in de file, niks kant en klaarmaaltijden, niks verre vliegvakanties...maar wel een naar het nieuwe nichtje met de auto van oom Henk...want die oom...die met die baard...heeft een auto!
 

De tekeningetjes zijn eenvoudig zwart/wit en in de loop der jaren ook wel iets met de tijd meegegaan.
Zo waren het eerst kinderen van een jaar of 7 later werden het meer echte kleuters. iets meer gedrongen en het nekje verdween waardoor ze een beetje koddig uiterlijk kregen. Nog weer later werd de omgeving soms wat kleuriger maar het tweetal bleef zwart/wit.






Fiep Westendorp koos in het begin voor zwart/wit omdat dit technisch en financiëel beter uitkwam. Zowel tekst als beeld kon namelijk in één drukgang zonder grijstinten worden afgedrukt.
Ze was een echte illustrator want hoewel ze in haar tekeningen wel eens iets uit de tekst extra uitwerkt of benadrukt, zal ze - uit respect voor de auteur - nooit het hoogtepunt van een verhaal tekenen.




Vroeger kreeg ik van Sinterklaas of als ik jarig was een nieuw deeltje van Jip en Janneke, die las ik echt helemaal stuk!










Nu lees ik voor uit het grote boek en  ook dit begint al slijtage te vertonen.


En jaaaaa...dan weten jullie nu misschien ook wel wat ik met dat zwarte garen ga doen!!

want eerlijk is eerlijk...ik heb behalve het tweetal en ons kacheltje h e l e m a a l  niks niente met zwart!


Maar nu borduur ik er graag mee!!