zaterdag 31 oktober 2015

Weekendgevoel...

Vrijdagochtend...de weekendboodschappen zijn in huis.

Mijn oude vertrouwde kookboek bevat nog steeds het allerlekkerste recept 
voor appeltaart..dat ga ik maken!


De herfstzon schijnt op mijn werkblad en de vogels hebben een vrolijke bui.
De geuren van de appelen, de citroen en het kaneel vullen langzaam de keuken...



Het weekend staat voor de deur...een weekend met een lege agenda...
zo zie ik het het allerliefst!!


Verder aan mijn poncho die ik aan het breien ben. 
Dat was nog een heel gevecht ;) maar dat vertel ik jullie nog wel.
Als ie af is!!



Zoek de verschillen! 

Hihi..wat een leuke idee hé van Claire (klik) om dit kussentje te verzinnen.



Door Claire heb ik een beetje een 'kussentic' ...
zo gezellig die gehaakte kussens op de bank.



Maar eerst mijn poncho af...daar is het nu heerlijk weer voor.

Ik wens jullie een gezellig herfstweekend toe!

woensdag 28 oktober 2015

Bedtijd...

Al hakend aan een dekentje voor een warm poppenbedje
mijmerde ik wat terug in de tijd...


Lieve kleine poppedijne...
sluit je oogjes toe.

 
 
Ga maar slapen lieve meid,
want je bent zo moe.



  Aan de hemel hoog,
straalt een mooie ster
 
 

helemaal van ver 
op jou neer,
 met haar stralen licht en teer.




Lieve kleine poppedijne...
 sluit je oogjes toe.


                                  (liedje: Francien Schut)


maandag 26 oktober 2015

De verkeerde kant op fantaseren...

ofwel...zorgen maken!


 Ik spaar graag spreuken, quotes of wijze teksten die mij aanspreken. Aanspreken op dingen die bij mij spelen, soms bijna ongewild een deel van mij zijn.

Het steunt mij...al die rake woorden en zinnen.


Ze beroeren mij en geven mij het gevoel dat ik heus niet de enige ben die 
altijd wel ergens een aap of een beer op haar levenspad ziet.



Nu is het in deze tijd een makkie om aan wijze woorden te komen, tik maar in op google en de 'Quotewereld' ligt aan je voeten!

Op Facebook volg ik sites die elke dag wel iets leerzaams plaatsen, leuk voor bij de koffie ;)



Maar soms komt er uit een geheel onverwachte hoek iets op je pad...zomaar 
terwijl je nergens naar zocht.


Via via via...en nog eens via leerde ik heel wijze woorden van een jong meiske. 
Een meiske wat kort na deze woorden het leven hier op aarde heeft verlaten.

Worrying is like walking around with an umbrella 
waiting for it to rain.

"Meet today's problems with today's strengh
Don't start tackling tomorrow's problems until tomorrow.
You do not have tomorrow's strength yet. 
You simply have enough for today"


Dank je wel lieve Sarah, Namaste
 



donderdag 22 oktober 2015

Wol met wat extra's...

Soms kom je iets tegen wat meteen je hart raakt...daar op de juiste plek!

Zo liepen wij deze zomer te wandelen in ons favoriete heempark 
en ving een vuilnisbak mijn aandacht.

 

Ohhh...riep ik uit naar Janmijneman...als iemand dit nou voor je opschrijft....hoe romantisch is dat!!

Een vage blik van mijn wederhelft kwam mijn kant op....zucht...romantisch????

Ja...riep ik nog hoopvol uit...dit is toch zó lief! 

Afijn...we grinnikten wat en vervolgden onze wandeling op die mooie zaterdagmiddag. 

Janmijneman en ik...we delen al ruim 26 jaar heel veel lief...en nou ja...ook wel wat leed met elkaar.
 Nu vind ik 'leed' zo naar klinken...ik noem het liever pittige uitdagingen.


Een paar weken later zat ik niet heel lekker in mijn vel...dat heb je zo weleens. 
Er was een wolmarkt in het Zeeuwse Zierikzee.
 Het regende...


Kom op! zei de altijd nuchtere Janmijneman...we gaan gewoon. De lieverd!

Wol kopen doe ik niet...voorlopig niet...mijn huidige voorraad voorziet mij 
nog in heel wat uurtjes brei- en haakplezier.


Maar ja...eigenlijk moet je dan ook niet naar regenachtig Zeeland gaan...
waar een kraam van Yarnz (klik) staat met práchtige wol en 
een lieve man aan je zijde die desnoods de wol zelf gaat kopen als ik het niet zou doen!


Hihi...zou hij er dan ook iets van gaan breien??? Ik vraag het mij zomaar af ;)

Dus...maakte ik een uitzondering op de door mij zelf bedachte strenge regel om 
geen wol meer te kopen...en genoot vanaf het moment dat ik de wolletjes in handen had.


Je hebt wol en wol hé...dit is zo zacht, breit heerlijk en het resultaat maakt mij een blij mens.

En eigenlijk wil ik de volgende keer op een vuilisbak in het heempark schrijven:

Als ik aan Janmijneman denk...breit mijn wolletje het allerfijnst!! 





maandag 19 oktober 2015

De drukte voorbij...

Zondagmiddag...het is inmiddels al bijna 4 uur. Het is grauw en nat buiten.



Laten we de gok maar weer eens wagen, mijn twee mannen en ik...
We stappen de auto in en zoeven naar het duingebied Meyendel in de omgeving van Wassenaar. 




Vroeger kwamen wij er veel...héél veel! Eindeloos wandelen door het prachtige duinbos.
Alle kinderen mee...iets lekkers voor onderweg en met Kerst waren dat de Kerstcakejes!

Zo knus...hihi waar blijft de tijd!! 

Een laatste restje van de zomer...

Maar kleine kinderen worden groot en Meyendel wordt steeds drukker. 
Zó druk dat je bij aankomst al in de rij moet wachten totdat er weer een parkeerplaatsje vrij is. 




Nou...dat doen wij niet hoor. 
Wij wandelen namelijk graag voor onze rust ;)




 Maar...op zo'n grijze dag als zondag...en dan op een 
later tijdstip...yep...dan wil het nog weleens lukken.




Het was druk...jawel...nog steeds.
Toch bleken de meeste bezoekers voor het restaurant te komen...hé wat fijn! ;)




Eenmaal in het bos beland merkte je niks meer van al die 
mensen en daalde een vredige rust over ons heen. 
Het was nat...stil en grijs.




 Wat vogels lieten zo af en toe iets van zich horen....en  nu en dan een zachte plof van wat eikels.




 Oh zo heerlijk om daar weer eens te wandelen...te genieten van de beginnende herfstkleuren.




 En dan is het helemaal niet erg als je net het verkeerde paadje 
in struint en dus nog een extra blokje om mag. 




Het begon zelfs (door het natte weer) al wat te schemeren...
en nóg hadden wij er eigenlijk geen genoeg van.  

Met een hart vol dankbaarheid gingen wij weer op huis aan. 


Tadaaaa!!!

En hoe leuk is het dan als je de volgende dag op je balkon ontdekt 
dat ook dáár de herfstpracht als een lief kadootje op je wacht!




zaterdag 17 oktober 2015

Geen idee....

De woorden komen niet...turend naar het witte scherm van Blogspot.  
Ik probeer wat op te schrijven...over hoe mooi ik de Scheepjes Stonewashed (klik) vind...maar de juiste woorden zijn weg, ergens diep verborgen in mij.


Wat raar...ik ken dat niet zo goed van mijzelf. 
Meestal selecteer ik de foto's voor een nieuw blogje en dan begin ik met typen. 

Maar vandaag weet ik de woorden niet te vangen om jullie te vertellen 
dat ik wéér zeekleuren heb gekozen.


Dat het misschien wel steeds hetzelfde lijkt maar niet is!  
Omdat er zóveel zeetinten zijn...allemaal in perfecte harmonie met elkaar.


Hoe schrijf ik dat nou een beetje leuk op?? 
Ik zou het vandaag écht niet weten...


Starend naar buiten hoop ik op wat inspiratie.
 Het is grauw en nat...de iep voor mijn raam begint een 
geelbruine gloed te krijgen. 

Die iep..wat ben ik blij dat hij er nog staat. 
Hij is ziek...dat heeft een boomchirurg mij eens verteld...iepziekte. 

Elk voorjaar doe ik een schietgebedje dat een geel kruis
 aan hem voorbij mag gaan en hij dus 'om' zal moeten. 


En zo fladderen er steeds weer andere gedachten door mijn hoofd die 
helemaal niets te maken hebben met mijn laatste haakproject 
wat ik jullie graag wilde laten zien. 

Het kussen staat leuk op het oude stoeltje...echt zo'n werkje waar ik 
nog lang blij mee zal zijn.


Want dat is niet altijd zo hé..dat herkennen jullie vast wel. 
Soms maak je iets..heb je een voorstelling in je gedachten
 hoe leuk het zal zijn...maar ligt de realiteit daar toch een tikkie vandaan.

Zo heb ik laatst nog een mooie wollen colsjaal aan de kringloop gegeven 
omdat hij het voor mij toch écht niet 'was'. 

Wie zou hem nu dragen? 
Zou er iemand in Den Haag nu genieten van zijn behaaglijke warmte?


Afijn..het gaat 'm niet meer worden vandaag...met dit blogje. 
Dan kan ik het maar beter even laten rusten denk ik...toch?

Laat ik mij maar eens nuttig gaan maken met de vaatwasser uitruimen, 
boodschappen doen...bedenken wat te eten vanavond. 

Wie weet beginnen de woorden bij de Albert Heijn ineens te stromen...wie weet! ;)

Ik wens jullie een knus herfstweekend toe.