Berichten

Berichten uit maart, 2016 weergeven

Paasgroet...

Afbeelding
Dank jullie wel voor alle lieve, begripvolle reacties op mijn vorige blogje. Fijn dat ik zoveel herkenning lees, voel ik mij tenminste niet alleen met een mal moederhart ;) 

 Het Paasweekend is begonnen en dat is fijn.

Gisteren bekeek ik 'The Passion', inmiddels een jaarlijkse traditie.  Elk jaar leer ik weer iets nieuws van het Paasverhaal. Daarna bekijk ik dan graag nog wat fragmenten van eerdere jaren, vooral de Haagse versie...die blijft bij mij natuurlijk favoriet! Wat is het toch handig...dat youtube.

Zien jullie het ook buiten? Het frisse nieuwe groen...

Het gezoem van de eerste insecten...zij lijken er al helemaal klaar voor.
De klok gaat vannacht een uur vooruit...niet vergeten ;) en dan komen ze er langzaam weer aan... die heerlijke lange lichte avonden!
#ikheberzinin ;)

Uitvliegen...

Afbeelding
Volgens mijn jarige Janmijneman was het gisteren echt geen fotoweer.

Grauw...grijs...net droog.

Nou...let maar eens op!...grapte ik terug.

En inderdaad...ideaal was het niet...het werd meer een soort zwart/wit reportage.

Een reportage die uiteindelijk júist door de afwezigheid van kleur  precies weergeeft zoals ik mij voelde... daar op het strand.

Tikje gespannen... 

Want heel binnenkort vliegt mijn lieve kind voor een paar maanden uit.  En oohh wat gun ik het haar...wat ben ik blij dat zij deze kans krijgt. Maar oohh...dat moederhart....mijn moederhart ;)

China is zó ver weg...en zo groot.  Maar natuurlijk zó mooi...en zo indrukwekkend.

Het lieve leven schenkt mij weer een mooie les...of ehhh...uitdaging ;)

Het oefenen in loslaten en vertrouwen hebben. Vertrouwen dat alles komt zoals het bedoeld is te komen...en zo is het goed.

Dit plaatje symboliseert wel aardig ons gezin bedacht ik mij later... 

Onze drie meidjes die uitvliegen...hun eigen leven al leiden of  dat in de nabije toek…

Twee reebruine ogen...

Afbeelding
die keken de jager aan... Kennen jullie dit heel oude liedje? (klik)
En dan gaat het verder over dat hij die reebruine ogen niet vergeten kan...
Zou dat ook zo zijn met de jagers die groen licht hebben gekregen van de Amsterdamse gemeenteraad om het 'overschot' aan herten in de duinen af te schieten? (klik..grrrrr)



Dat zijn dan wel héél veel reebruine ogen...
zo'n 4400 om precies te zijn!

Ogen die in de veronderstelling leefden een veilige plek te hebben...
 daar in het prachtige gebied van de Amsterdamse waterleidingduinen.
Ogen die niet weg kunnen...want het gebied is voor hún veiligheid omheind. Met hekken en wildroosters.
Zo kunnen ze niet per ongeluk op het strand terecht komen...of tussen de auto's op de weg.
En nu is die geboden veiligheid veranderd in een val... want die jager is snel en zijn geweer ook.
Afgelopen zondag was ik er weer.. het duingebied waar je heerlijk oeverloos kunt dwalen.

En natuurlijk...ik weet dat dit prachtige stukje Nederland er niets a…

Auwww!

Afbeelding
Wat het nou was...ik weet het echt niet meer.  Maar ineens zat ik een paar treden lager op de trap en voelde ik weer even dat ik een stuitje heb ;)

Oei oei oei...lieve mensen...dat deed toch wel even flink zeer.  

De pijn trok redelijk snel weer weg...maar liet een dagje later toch wel weer luid  en duidelijk van zich horen....eeeh voelen.

En nu kan ik niet meer zitten.
 Dat is toch wat...

Hoe ontzettend fijn is het eigenlijk dat ik elke dag kan gaan zitten  en opstaan wanneer en waar ik wil! 
Zo vanzelfsprekend...ik denk er amper over na...tot nu dus ;)

Fietsen gaat ook niet...autorijden?? Nou nee....

Maar lopen wel...dat gaat prima zelfs. 
Dus was het vandaag echt een dag voor een vroege voorjaarswandeling. 

Wat een supermooi weer!
Eeehhh...foto's maken??
Jaaa...moet lukken... alleen bij sommige foto's....aauwww!

Maar goed...dan heb je ook wat ;)
Ik geniet volop van de prilheid om mij heen. De kleuren zijn nu het allermooiste hé...vinden jullie dat ook?

De natuur ontwaakt!

Nuttige eieren...

Afbeelding
Al die-da-doedelend kreeg ik het idee om ook iets Pasigs te tekenen... zomaar...voor de leuk! 

Gewoon tekenen zonder enig doel...ik blijf het heerlijk vinden.

Het 'Paasidee' kreeg al snel vorm toen ik bij de Action witte knutseleieren ontdekte.  Eigenlijk een soort ping-pongballetjes maar dan in eivorm.  Yep...hier kan ik wel iets mee.

Nou..uiteraard eerst een poezeninspectie...je kan nooit weten wat er uit zo'n eitje komt toch? ;)

Het eerste ei werd mijn probeerei...werd het potlood of stift...en dan welke maat stift. Dat heb je nou eenmaal als 'Doodlelaar'...dan heb je alle soorten en maten in huis.

Op mijn gevoel pakte ik wat kleuren en ik besloot om een iets dikkere stift te gebruiken, dat vond ik het mooist.

Nou ja...en dan maar doodlen hé...beetje wennen want dat werkt toch wel iets anders dan zo'n lekker strak en glad tekenvel.

Maar al snel kregen de witte eieren een 'doodlebehangetje' en vroeg mijn dochter aan mij...
Mam...vertel mij eens...wat…

Elsje Fiederelsje...

Afbeelding
Tsja...een naam verzinnen was dit keer niet moeilijk. Op het moment dat de koop gesloten was begon ik spontaan dit kinderliedje te zingen.

Kijk...het zit zo...via Instagram 'ontmoette' ik Else. Ik ken Else ook van haar blog 'Besjes' maar eigenlijk kende ik haar al langer. Lang lang geleden...in de kleutertijd van onze meidjes...was Else kleuterjuffie op onze school. Maar kleine meisjes worden groot en Else vertrok uit de hofstad dus een tijd later was het een leuk weerzien in Blogland. 

Het werden heel roerige tijden voor Else, een moedige dappere vrouw! Ondanks wat er op haar pad kwam...zij bleef creatief, putte daar waarschijnlijk kracht uit.

 Zo heel soms kom ik iemand tegen met werkelijk Gouden handen...Else dus! Zij maakt, naar mijn mening, werkelijk prachtige poppen met zó'n mooie, zachte uitstraling.

En de kleertjes...helemaal de juiste toon. 
Ook bedjes, mooie dekentjes, geurzakjes en kleine knuffelpopjes in een koffertje... je zou willen dat je nog kleute…