Twee reebruine ogen...


die keken de jager aan...
Kennen jullie dit heel oude liedje? (klik)

En dan gaat het verder over dat hij die reebruine ogen niet vergeten kan...

Zou dat ook zo zijn met de jagers die groen licht hebben gekregen van de Amsterdamse gemeenteraad om het 'overschot' aan herten in de duinen af te schieten? (klik..grrrrr)



Dat zijn dan wel héél veel reebruine ogen...
zo'n 4400 om precies te zijn!

Ogen die in de veronderstelling leefden een veilige plek te hebben...
 daar in het prachtige gebied van de Amsterdamse waterleidingduinen.

Ogen die niet weg kunnen...want het gebied is voor hún veiligheid omheind.
Met hekken en wildroosters.

Zo kunnen ze niet per ongeluk op het strand terecht komen...of tussen de auto's op de weg.

En nu is die geboden veiligheid veranderd in een val...
want die jager is snel en zijn geweer ook.

Afgelopen zondag was ik er weer..
het duingebied waar je heerlijk oeverloos kunt dwalen.


En natuurlijk...ik weet dat dit prachtige stukje Nederland er niets aan kan doen...
aan al die zotte plannen van een aantal...mensen. 
(in real life gebruik ik ietwat andere termen maar ála...op het wereld wijde web houden we het netjes)

Mensen van de Amsterdamse waterleidingduinen die 'ineens' ontdekken dat er teveel herten zijn...
terwijl dat mij een logisch gevolg lijkt van knappe mannetjesherten en mooie hindes bij elkaar.

Dat was toch te verwachten geweest....járen geleden.

 
Het had ook anders gekund....
Hier in de duinen worden alle kuddes koeien, paarden en schapen nauwlettend in de gaten gehouden.
Dieren worden regelmatig verplaatst zodat de kuddes gezond en sterk blijven.

Afgelopen zondag voelde het anders daar...in de Zilk (klik)
In de verte zagen wij wat herten....schuw...opgejaagd.
Want wie weet zijn zij de volgende keer de pineut...



Mijn hart huilt...

Er waren zoveel protesten....zóveel mensen die dit bizarre plan wilde voorkomen.
 Er waren zóveel diervriendelijke ideeën....


Zou de prachtige natuur daar in het duingebied mij kunnen helpen?
Zodat ik er op een dag weer volop van kan genieten?

Dat ik dat nare gevoel in mijn maag kwijtraak als ik die grote lege vlaktes zie? 
De angst en schrik van de herten haast voelbaar...

  Terwijl ik daar loop bedenk ik mij dat het enige wat ik nog
 kan doen is een logje schrijven...


Een logje voor al die lieve reebruine ogen!




Dank jullie wel voor al jullie lieve reacties op mijn vorige blogje,
 langzaamaan gaat het weer een pietsje de goede kant op!

Reacties

  1. Hoi Petra, fijn te horen dat het ietsiepietsie beter met je gaat.
    En wat de hertjes betreft , ik woon zelf in een gebied waar actief op de herten wordt gejaagd.
    Hier kampt men ook met een overschot en er zijn weinig tot geen alternatieven. Er zijn hier geen hekken maar rondom zee. Een natuurlijke vijand hebben ze niet.
    Persoonlijk ben ik geen tegenstander van de jacht, mits het vakkundig en met beleid wordt uitgevoerd.
    Een aantal jaren is hier niet gejaagd om allerlei redenen. Dat gaf veel problemen. Veel verkeersongelukken, maar erger nog, ook ziektes onder de herten. Dat is nog veel zieliger dan de jacht.
    Nu wordt het probleem sinds een aantal jaren goed aangepakt en is de populatie in evenwicht en tonen de herten gezonder.
    Het hoeft dus niet altijd slecht te zijn, de jacht.
    Met warme groet
    Manon

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik begrijp wat je bedoelt Manon, ook hier worden kuddes (geen herten) in evenwicht gehouden. Sommige hooglanderkoeien gaan naar de slacht en hun vlees wordt verkocht. Daar kan ik vrede mee hebben. Zo'n koe heeft een prachtig vrij leven gehad. Er wordt elk jaar weer goed gekeken en beoordeelt. Als je dieren in gevangenschap houdt dan vind ik dat je daar 100...nee 200% de verantwoordelijkheid voor dient te nemen. En het niet maar te 'laten'...wat nu is gebeurd. En dan moeten er ineens zoveel herten worden afgeschoten...zonder dat ze een kans hebben om weg te kunnen komen. Ze werden zelfs eerst bij elkaar gelokt.... De dierenbescherming heeft zich volop ingezet...is ook niet persé tegen jacht om evenwicht te bewaren. Maar dan wel...zoals jij al zegt...met beleid. Hier waren er voldoende diervriendelijke oplossingen maar daar is amper naar geluisterd. Dát is wat mij in dit verhaal zo pijnlijk raakt.

      Verwijderen
    2. Bah wat een naar verhaal. Nee dit klinkt niet goed. Ik begrijp je punt..

      Verwijderen
  2. Ach, wat begrijp je goed. Wat een ellende hé!
    Groet Hannah

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Afschuwelijk! Net wat jij zegt. Dat kunnen ze toch van te voren bedenken. Bah zo stom! XX Esther

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik ben het helemaal met je eens! En dan vind ik dat je je nog netjes uitdrukt ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Heel triest dat de mensheid het op deze manier oplost! Je hebt er wel prachtige foto's gemaakt.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ja, als je die prachtige dieren dan in de Waterleidingduinen ziet lopen, dan krijg je kippenvel bij het idee dat ze er binnenkort in veel minder grote groepen zullen zijn. Ik moet er nog niet aan denken...
    Fijne avond,
    liefs,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Eerst grijpt de mens in op de ene manier...vervolgens blijkt het tóch niet te werken, en hangen ze op de andere manier weer God uit...ik word er moe van...
    Rare wereld...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ow zo akelig!!! (Ik probeer het ook netjes te houden... ;-)).
    Mensen zijn vreemde wezens, maar die herten zijn zo lief en mooi.
    Ik hoop dat je kan blijven genieten van al het moois daar.
    Liefs van Mirjam.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Het raakt me wat je schrijft en je foto's verwarmen mijn ziel !
    Ben blij dat ik zomaar op je blog terecht gekomen ben 🤗
    Rini

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Dank je wel voor je reactie!

Populaire berichten van deze blog

Jip en Janneke...

Wafeltjes haken...