dinsdag 29 november 2016

Koude start...


Eigenlijk...eigenlijk zou ik nu een blogje schrijven over mijn deken.


Jullie weten wel...die cosy blanket met al die draadjes 😉


Want hij is af en ik ben er blij mee.
Blogwaardig zoals ik dat dan noem.


Maar...vanmorgen was het koud...écht koud.
Min 5 graden zei mijn autothermometer.


En ja...daar hou ik van...nou ja, zachtjes uitgesproken dan.
Echt...I love it!!!


Dan móet ik naar buiten.
En met buiten bedoel ik dan de natuur in...zo net buiten de stad.


Hier in Den Haag sta je dan al snel in de duinen...'duinpracht' zou ik het nu liever willen noemen.


Het is dat ik geen kerstkaarten verstuur...


Ik was de enige...ohhh zó heerlijk!!


En daarom nu geen 'dekenblogje' maar een winters herfstblogje.


Zo!...Ik kruip alvast even onder mijn deken, koppie thee erbij...stukje speculaas...


Geniet van de dag!

zondag 27 november 2016

Adventsmijmering...


Ik kan heel wat dingen bedenken
die mij zorgen baren...


Best wel een lijstje maken van dingen die mij soms flink doen huiveren.


Verdrietige dingen waar ik zo af en toe mee zit.


Maar kijk ik omhoog...


dan ervaar ik tussen al het geploeter door
liefde, vertrouwen en kracht.


Dan kan ik weer vooruit...voel ik mij een dankbaar mens
en maakt mijn hart een diepe buiging.

Je hoeft alleen maar omhoog te kijken...


Fijne adventstijd allemaal!

dinsdag 15 november 2016

Uit mijn tenen...


Grijs, nat en klam is het buiten.
Oh mens...het wil maar niet licht worden!


Echt herfst...bladeren kleven onder je schoenen
die vervolgens hun plekje ergens op de trap vinden.
Natgeregende broeken op de verwarming, om vier uur al kaarsjes aan...ik zucht!


Waar is de energie, de zin die ik nodig heb om het gezellig te maken?
Om het licht, wat ik buiten zo mis, in huis te brengen?


Meestal weet ik dit soort dagen prima in te vullen
maar dit keer moet ik het écht uit mijn tenen halen.


En wat zit er allemaal in mijn tenen? Nou...
Brood bakken! Yep...dat werkt.


Heerlijk met mijn handen in het deeg, de geur van het gist.
Een paar uur later ruikt het huis naar knapperig versgebakken brood.


Muziek doet wonderen...mijn Franse vriendje (klik) ook.


En dan?
Eeehhh...soppen...helpt altijd.


Na een uurtje blinkt de keuken en is de vriezer ontdooid.
Dat laatste werd trouwens weleens tijd ;)


Mijn haakwerk is af en er wachten nu nog ongeveer 650 draadjes om weggewerkt te worden.
Oh..nee...ik voel alleen maar weerstand.


Maar...ik wéét dat het soms juist positief op je humeur werkt
als je dwars door de weerstand heengaat.
Doen we! Hé dat voelt goed.


Ik kijk naar buiten en zie de regendruppels in de plassen.
De doorweekte bomen zien er een beetje bedroefd uit.


En dat terwijl ze hun mooiste herfsttooi aan hebben.
Wat ziet de wereld er toch anders uit als de zon schijnt.


Een logje schrijven...dat is mijn volgende project wat ik uit mijn tenen haal.
Want ik heb de afgelopen weken zóveel moois gezien.


Ver weg en héél dichtbij.


Ik kan bijna niet kiezen uit de grote hoeveelheid foto's (net zoveel als mijn draadjes 😉).


Dit heb ik nog nodig vandaag...


ondergedompeld worden...


in een warm herfstkleurenbad!



zaterdag 12 november 2016

Tussen Sint Maarten en Sint Nicolaas...


zit dit jaar wel erg weinig adempauze.
Zo gaat dat...eens in de zoveel jaar...dan volgens ze elkaar in rap tempo op.
Onze kleinegrote vent vond dat overigens niet erg dit jaar...laat maar komen die Sint!

Dus vanmorgen vroeg togen wij in vriezige kou richting zee.


Het is dan al een drukte van belang onderweg maar 
eenmaal bij het havenhoofd aangekomen wordt het een heel stuk rustiger.


En dat is fijn, slechts een handjevol mensen kiest voor een kijkje in de verte
in plaats van heel dichtbij.

En natuurlijk de vissers die er bijna altijd zijn.


Dat zorgt helemaal voor de juiste sfeer.


De spanning van de naderende vloot is voelbaar en ouderwetse
Sinterklaasliedjes worden met elkaar gezongen.


Heerlijk...ik geniet!


Daar zijn ze dan...wees welkom Sint en Piet!


Kleinschalig, heerlijk voor groot en klein.
Zonder politie, poortjes en camera's...


Zo is het vandaag voor mij weer goed begonnen...
het feest van speculaas.


zondag 6 november 2016

In the mood!


Al een tijd peins ik over de witte muur boven mijn werktafeltje.
Ik wil daar iets...maar wat?


Eigenlijk ben ik niet zo van de lijsten ophangen...
ik wilde meer iets van tijdelijke aard.

Een idee werd geboren toen ik op bezoek was bij ons oudste meidje (klik).
Hé...een moodboard...dat is leuk!

Wat het is?
Een verzameling plaatjes, spreuken of wat dan ook (dat vul je lekker zelf in)
wat een bepaalde sfeer geeft waar jij je prettig bij voelt.
Wat jou inspireert, wat je oppept na een lange vermoeiende dag.
Eigenlijk een soort droom die bestaat uit allerlei dingen waar je heel blij van wordt.


Dus ging er een flinke stapel Flowtijdschriften mee naar huis om
mooie inspirerende plaatjes uit te zoeken.

Ai...tijdens die zoektocht ontdekte ik een valkuil.
Ik verlies mij al heel snel in die tijdschriften
waardoor het 'plaatjes verzamelen' niet echt vorm kreeg.

Op zoek naar een andere bron...Pinterest (klik).
Oh help...dat is een absolute uitdaging om je dáár niet in te verliezen!!
Maar het lukte...juiste zoektermen invullen en een kookwekkertje erbij
leverde binnen twee dagen een schat aan foto's op.


Mooie foto's...eigenlijk té mooi ;)
Te idyllisch, te lief...te perfect.
Nee...zo is het niet in het werkelijke leven...tuurlijk niet!
Maar voor een moodboard mag dat voor mij...het kan mij niet mooi genoeg zijn.

En zo vulde het lege muurtje zich al snel met dromerige afbeeldingen.


Ik plakte ze (op advies van Annabel) aan de muur met schilderstape.


Een paar kokertjes ervan rollen zodat het aan beide kanten kleeft...werkt echt perfect!
En handig want zo kun je het er ook weer makkelijk afhalen en een nieuwe mood creëren.

Kerst bijvoorbeeld...of een lekker winters sfeertje.


Yeahhh I'm in the mood!!