dinsdag 24 januari 2017

Wie het kleine niet eert...


Al kregen wij maar één ochtendje sneeuw!!!


Dat schreef ik als reactie op het mooie 'witte wereld' logje van Stefanie (klik)
Nouuuuu....afgelopen zaterdag zei onze jongste...mamma...kijk...sneeuw!!!


En hij had gelijk....in de vroege ochtenduren lag er een flinterdunne witte deken over onze laan.


Nou ja...meer een doorschijnend lakentje eigenlijk 😉


Maar...het was wit!


Dus hoppa...schoenen aan, dik ingepakken en op naar de duinen.


Wit en vrieskou...dit mens is dik tevreden!


Dat vindt overigens niet iedereen hier in huis...
het poezenvolk is niet naar buiten te krijgen.


Even 'moeten' ze van mij gezonde winterkou opsnuiven maar
echt na 3 minuten klinkt er alweer een jammerlijk gemiauw aan de deur...rare dames!!


En...mijn eerste affo in 2017 is een feit!

In de kerstvakantie kocht ik een bol sokkenwol, Opal 20 Jahre om precies te zijn.


Gewoon...ik kreeg na zóveel stokjes haken weer eens zin in breien.
Een klein projectje moest het worden dus al snel kwam ik bij sokken uit.

Echt weer zo heerlijk om te doen...


dat smaakt zeker naar meer!

donderdag 19 januari 2017

Lopend buffet...


Er is al dagen is er iets aan de hand...
op het Scheveningse strand.


Afgelopen weekend was er hoogwater,
de kades van de haven stonden onder water.
De wind was woest en stormachtig.


Dit alles bij elkaar was teveel voor heel veel zeesterren,
en ander levend schelpenvolk uit de zee.


Massaal spoelden ze aan...de arme stakkers.
Geen weg meer terug...

Maar...we weten het allemaal:
de één z'n dood....


tsja...voor de ander een waar eetfeest!

Geen hongerige meeuwenmaagjes in deze pittige vrieskou.
Geen gezoek naar wat eetbaars.


Nee...je buikje rond en vol eten en op je gemak lekker uitbuiken!


Met een gemengd gevoel loop ik daar...op die koude ochtend.

Ik geniet van de zee die nu bijna iets mystieks heeft.


De meeuwen die al krijsend massaal opvliegen...


het geeft mij een intense natuurbeleving.


Het lijkt wel fragment uit een natuurfilm...zoveel meeuwen!!


Maar dan...al die aangespoelde beestjes...
ik zou ze wel terug willen leggen in de zee.


Wetend dat dat natuurlijk helemaal geen zin heeft.


Zo is het...zo gaat dat in de natuur.

Aan het eind van de dag zie ik tijdens het koken een warm oranjegloed vanuit het keukenraam.


Ik stuif naar boven...met mijn camera ;)

Op het balkon klim ik op een tafeltje....'wow...dat wordt een mooie!!' roep ik.
Eigenlijk is 'hij', de zonsondergang, ál mooi.
Maar ik weet...nog éven wachten en dan.....

Magisch...troostend...


Zo is het...zo gaat dat in de natuur...



zaterdag 7 januari 2017

In gesprek...


Goedemorgen mevrouw,


Goedemorgen meneer
wat is het hier toch heerlijk wandelen hé?


Oh jazeker...elke ochtend maak ik mijn rondje als het even kan.
Ik ben niet zo heel piep meer dus soms lukt alleen een rondje om mijn huis.
Maar vandaag bof ik!


Ah fijn!

Heeft u die twee blauwe reigers gezien daar?
En hij wijst met zijn stok in de richting van het water.
Prachtbeesten!!


Ja, ik zag ze...en er vloog net ook nog een witte reiger voorbij.
En kijk...die ganzen!!

Da's vast mooi..maar zo hoog kan ik niet meer kijken dus ik hou het maar bij de grond.
Ach..ik ben bijna 90 hoor..ik heb al zoveel kunnen zien in mijn leven.

Echt?? 90! Wat een prachtige leeftijd.


Jaja...
Niet altijd een makkelijk leven hoor...nee, zeker niet.
Ik heb veel verdriet gekend.
Maar, uh...zal ik wat adviezen geven hoe je zo oud kunt worden?

Hihi..nou graag!


Kijk mevrouw...eigenlijk hoor ik bij de groep 'eenzame ouderen'.
Ik ben al jaren alleen en mijn lieve kinderen wonen ver weg en hebben een druk leven.
Nu heb ik in de afgelopen jaren voor mijzelf een paar regels opgesteld:
Zeg een paar keer hardop wat je niet hebt en niet meer kan
en ga daarna de rest van je leven aan de slag met wat je wél hebt en wat je wél kan.
Ook als dat steeds wat minder wordt...zoek het leven in dat wat overblijft...hoe klein ook.

Dat is een mooi advies meneer!

En verder...ga naar buiten zolang het ook maar enigszins kan!
Al is het met een dikke jas en warme sjaal op balkon...
snuif de frisse buitenlucht op.


Dat ga ik zeker onthouden :)

En als laatste tip...kijk om je heen!
Zie de schoonheid om je heen.
En als je het niet ziet of kan zien...
omdat je ogen te vol zijn van tranen en je hart gevuld is met zorgen...

Zoek het!


Zoek de schoonheid in de kleinste dingen.
Zodat je elke dag, ook de dagen met pijn en verdriet,
iets van schoonheid hebt kunnen ervaren.


Zo doe ik het al sinds ik alleen ben en echt...het werkt!
Eigenlijk had ik nooit gedacht dat ik zo oud zou worden.

Dat zijn prachtige waardevolle adviezen die u zomaar geeft, dank u wel!
Ik neem ze mee in mijn leven en ik hoop dat ik u nog vaak zal ontmoeten.

Dat zou zeker leuk zijn!
Kom...ik ga op huis aan...het is best fris.
Een fijne dag verder mevrouw.


Ja, u ook een heel fijne dag meneer en tot gauw!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...