woensdag 4 april 2018

Straatfeest...


Ongeveer een jaar geleden ontdekte ik op Instagram een heel leuk account.
Ik werd meteen geboeid door mooie lichte foto's in een sfeer waar ik helemaal blij van word.


Dat heb je op Instagram...vaak niet hoor maar soms dus wel.

Ik zag al snel bekende plekjes aan zee en strand dus ik had al een vermoeden
dat het ergens hier in de buurt was.


Extra leuk!


Behalve foto's van een super sfeervol huis zag ik ook foto's van huisjes...
té leuke huisjes ofwel 'draaihuisjes'!
En dat klopt wel want het account heet 'Mariashuisjes' (klik).


Rietje is de ontwerpster én maakster van al dit moois.
En...ik ben niet de enige die dit mooi vind.


Toen ik mij in oktober aanmeldde voor een straatje was de wachttijd al ruim zes maanden.
Nu, eind maart was het dan zover...mijn straatje was aan de beurt mailde Rietje.


En dat ik mijn wensen op mocht geven wat betreft kleuren, thema etc. 


Daar hoefde ik niet over na te denken als rasechte Scheveningse...
een vissersstraatje waarin je het zilte van de zee nog bijna kunt ruiken.


De zee, het strand...daar ligt mijn hart en als schipperskind hoefde ik
verder niets aan Rietje uit te leggen.


Dat zat wel goed!

En zo mocht ik afgelopen donderdag mijn huisjes ophalen!


Dat vond ik dubbel zo leuk, om Rietje in het 'echt' te ontmoeten.

Een lieve spontane vrouw die mij een kijkje liet nemen in haar werkkamer,
de kamer waar al dit moois ontstaat. 


Al die potjes met roestige spijkers, houtjes en touwtjes...
verzin maar iets en er is wel een potje van te vinden.


Heerlijk! 

Dat moet natuurlijk ook wel want elk straatje is anders...


én elk huisje heeft vier verschillende kanten waardoor je
 héél véél straatjes kunt maken!

Hoe leuk is dat. 😊

Rietje vertelde mij ook hoe dat dan gaat met zo'n huisje...


hoe zij haar 'schatten' overal vindt en ze verwerkt in haar huisjes
 en dat zij daar echt een stukje van haarzelf in stopt.

En dat zie je...
daarom ben ik er zó blij mee! 💖


Mijn vissersstraatje...een sieraad in ons huis!


zaterdag 31 maart 2018

Paasgroet...





maandag 26 maart 2018

De gelukkige...


Vorige week maandagochtend zat ik met een lekkere
kop koffie achter mijn pc.


Ik vertoefde in Blogland, heerlijk vind ik dat!

Al lezend las ik over een give-away en wie de gelukkige was...
Hahaha...nou jullie raden het vast al...dat was ik! 

Zie ik daar (klik) zomaar mijn naam staan...
oooh wat is dat leuk!


Jeanette heeft een heel mooi blog waarin van alles langs komt.
Zo doet zij bijvoorbeeld mooi bijzonder werk (klik), zó troostend vind ik dat.

 En...een heerlijke creatieveling...helemaal in mijn smaak. 


Dus een slinger winnen uit de hand van Studio 'Hip en Kleurig' (klik)...
ja, daar wordt dit mens blij van. 😊

Al heel snel lag er een mooi pakje in de bus...
en wat is dat dan heerlijk uitpakken!


Zo verzorgd, zo af...
ik hou daar van.

Dank je wel lieve Jeanette! 💖

En wat extra leuk was...


Janmijneman was afgelopen zaterdag de jarige Job! 🎈

Dus de slinger kon al meteen beginnen met versieren.


Alsof het allemaal zo moest zijn...


en misschien...is dat ook wel zo. 😉

vrijdag 9 maart 2018

Poppenkind...


Het blijft leuk en ik ontdekte 
dat je het nooit verleert...net als fietsen.


Want het was toch al wel heel wat jaren geleden dat ik er één maakte...
een zoet poppenkind.

Maar nu ik al vijf maanden oma ben...
is er héél goede reden om mijn hobby van toen weer eens op te pakken.


Eigenlijk ontstond het idee bij Sari (klik) waar ik
een metalen ring voor een volgend project ging kopen.

Daar...naast het rekje van de ringen stond een bak met Bibi (klik) pakketten.
Oehhhh...altijd favoriet bij mij...deze popjes.


Tsja...en als je dan verliefd bent op zo'n klein meidje...
dan is het natuurlijk heel vanzelfsprekend dat er zo'n pakket mee naar huis gaat! 😉


Eerst weer eens alle poppenmaakspulletjes bij elkaar verzamelen.
Had ik alles nog? 

Die lange naald...het tangetje om de naald door de stof te trekken...
de handige stok om het hoofdjes mooi stevig op te vullen?

Hihi, tuurlijk was alles er nog...hoe opruimerig ik kan zijn...
dit doe ik niet snel weg.


En zo ontstond er onder mijn handen een lief poppenkind.
Het pakketje heet Boppie maar ik noem haar Pop totdat
Jasmijn haar een andere naam geeft.


Van huis uit en dan bedoel ik de tijd dat onze kinderen ukkies waren
gaf ik dit soort popjes geen gezichtje.

Ik vind dat mooi...zo'n popje zonder uitdrukking, niets bepalend. 
Het kindje ervaart die uitdrukking wel...
precies zoals het is op het moment.


In overleg met Annabel (klik) kreeg dit nieuwe poppenkind
wél een gezichtje. 


Zo kijkt dit poppeke wakker deze wereld in


 naar het allerliefste meisje. 💖

dinsdag 6 maart 2018

Fotowedstrijd...


Dat ik dol ben op het maken van foto's
is voor jullie waarschijnlijk geen verrassend nieuws. 😉

In de loop der jaren is deze bezigheid serieus uitgegroeid
tot een echte hobby die ik deel met Janmijneman.


En dat vind ik leuk! 

Elkaar een beetje sarren met een mooie foto...
'Heb jij niet hé?!' Yep...ik wel! 
of
'Leuk geprobeerd maar ik zal mijn versie eens laten zien!!!' 😜


En ondertussen waarderen wij elkaars werk natuurlijk enorm
en leer ik ook zeker nog van die man van mij. 

Tijdens de zalige kou van vorige week waren wij flink aan de wandel.


Soms op het randje hoor...
dan waren de vingers zo koud dat een foto maken maar moeizaam ging.

Toch legden wij de vrieskou regelmatig vast en dat kwam heel goed uit!


Want eenmaal thuis op de bank met een warme kop thee bladerde ik 
in het blaadje van het Zuid Hollands Landschap. (klik) 

 En daar viel mijn oog op:

Fotowedstrijd met als thema: 'Oud Hollands'! (klik)

Alsof het zo moest zijn...we kwamen net terug uit Kinderdijk.
Molens, ijs, wolkenlucht, zonnetje...
Kun je het nog 'oud-Hollandser' bedenken?

Dus ik heb een foto ingestuurd!


Deze...

En nu maar afwachten want er wordt gestemd op héél veel mooie foto's.

Dus áls jullie mijn foto mooi oud Hollands vinden...
hier (klik) kunnen jullie op mijn foto stemmen.

Alvast enorm bedankt! 😘

dinsdag 27 februari 2018

Weekje zonder...


Van 5 tot en met 11 maart
is het de  'Nationale week zonder vlees'.


Volgende week dus!
Hier (klik) kun je er van alles over lezen.


Ik hoop dat er veel mensen enthousiast worden en dat vooral
restaurants en lunchrooms voldoende inspiratie opdoen om
lekkere vega-maaltijden op hun kaart te zetten (en daar ook te houden). 

Want daar profiteer ik dan weer van. 😉


Natuurlijk is het een vrije keuze voor iedereen.
Doe wat goed voelt, wat past en wat haalbaar is.

Maar wat houdt zo'n weekje vega eigenlijk in??


Nou...bijvoorbeeld tomaat-spinazierisotto (klik)

of pizza (klik) met zongedroogde tomaatjes, gorgonzola,
lekkere olijven, ui, kappertjes, pesto....


En wat dachten jullie van heerlijke minestronesoep (klik)?
Lekker met wat versgebakken desemstokbrood!

daar kun je zo fijn mee variëren.



En natuurlijk niet te vergeten de vega chili (klik) van Jamie.
Dit is echt zo'n lekker recept wat tijd en aandacht vraagt...maar dan heb je ook wat. 😋

Als laatste nog een topper wat mij betreft, maak mij er maar voor wakker...

Toch best leuk zo'n weekje zonder beestje? 


Ik wens jullie namens alle dieren een smakelijk week toe!


vrijdag 23 februari 2018

Herman...


Och, och...ik was 'm bijna al vergeten.
Onze Herman die in mijn jonge jaren lange lange tijd de keuken sierde.


Dag in, dag uit kreeg hij de aandacht,
mijn moeder verzorgde hem goed.
Tot het moment daar was en het huis heerlijk geurde naar versgebakken Herman!
De geur was ik ook vergeten, wel wist ik dat het anders rook dan 'gewone' cake.
Want ja...Herman is een lekkernij...
ook wel vriendschapsbrood genoemd.


Nu vind ik het toch écht meer cake dan brood maar lekker is hij in ieder geval!

Herman krijg je en Herman geef je door.

Dat gebeurde ook in een aflevering van de ooohh zoooo spannende serie Johan Falk (klik). 😅
Leuk dat tussen alle misdaad en geweld door ineens een potje met Herman in beeld komt.


En dat was voor mij de trigger natuurlijk. Jaaa...riep ik....Herman!
Dat is leuk, dat wil ik ook!
Want hoe huiselijk en knus vind ik een keuken met allerlei potjes
en pannetjes of wat dan ook op het aanrecht.


Dus...laat maar komen ...die Herman!
Nu ken ik niemand die op dit in de weer is met Herman. 😉
Hmmm...da's nou jammer.
Maar lang leve internet...
want daar zag ik een recept om zelf een Herman te starten.
(250 ml warm water, 100 gram suiker, 5 gram gedroogde gist, 225 gram bloem)

Eerst op zoek naar een grote glazen pot want Herman houdt van glas
en hij moet ook goed kunnen rijzen.


Gevonden!

Het geheim voor een lekkere Herman is niet moeilijk maar...
het is wél belangrijk dat je 'm elke dag wat echte aandacht geeft.
Herman houdt van warmte dus niet in de koelkast en
je mag de pot wel afdekken met een theedoek maar geen deksel.
Goed roeren is belangrijk en natuurlijk schoon werken maar dat spreekt voor zich.


De eerste dag dat je de Herman start of krijgt wil hij graag rust.
De tweede en de derde dag vindt hij het fijn als je hem twee maal per
dag met een houten lepel doorroert.
Op de vierde dag heeft Herman trek.
Je voedt hem dan met:

250 milliliter melk (op kamertemperatuur)
200 gram suiker
125 gram tarwebloem


Op de vijfde, zesde, zevende en achtste dag wil hij weer graag
tweemaal per dag worden geroerd.
Op de negende dag...knorrende Herman die weer trek heeft.
Je voedt hem zoals op dag vier.
's Avonds nog even roeren en dan is het moment aangebroken...
op dag tien ga je de Herman bakken. 
Dat doe je door:
Herman in drie gelijke delen te verdelen (ong. 445 gram per deel)


Eén deel is de starter voor een nieuwe Herman, één deel geef je weg aan een vriend(in)
en één deel vermeng je met:

250 gram bloem
160 gram suiker
150 gram zachte boter
2 eieren
2 theelepels bakpoeder
200 gram rozijnen
100 gram walnoten
2 theelepels koekkruiden
1 theelepel zout

Het beslag in een grote springvorm en een uur bakken op 160 graden
(of totdat een breinaald er droog uitkomt).


Nu kun je heerlijk variëren met de vulling van Herman.
Denk aan stukjes frisse appel, kaneel, chocoladestukjes, bitterkoekjes...
En omdat ik een echte broodbakker ben heb ik allerlei soorten meel in huis.
Ik gebruikte dus naast tarwebloem ook nog roggebloem en speltbloem.
Het kan allemaal...


Herman ziet de lol er wel van in!