zaterdag 11 november 2017

Mindful haken...


Loop als je loopt, eet als je eet en haak als je haakt
in aandacht...


Toen...op de handwerkbeurs in Rijswijk...
toen was het liefde op het eerste gezicht. 💗


De wol, het patroon...de eenvoud...
alles klopte!
Dus móest het mee naar huis, het kon gewoon niet anders. 😜


Dit was echt zo'n leuk werkje voor de kleine haakmomentjes.
Voor als het eten eigenlijk klaar is maar Janmijneman nog in de file staat.
Of 's morgens als het nét nog te vroeg is om naar school te gaan.


Ik zag het wel zitten hoor.

Toch, en dat is natuurlijk met de meeste dingen, liep het anders dan wat ik in gedachte had. 
Want...het is helemaal geen 'pak-even-snel-op-haakwerkje'.


Qua patroon zal je je niet snel vergissen.
Maar die wol hé...die wol vraagt iets van mij!!


Iets wat niet in 'kleine-tussen-neus-en-lippen-door' momentjes past.
Nee, deze wol heeft een heel andere insteek (letterlijk en figuurlijk!)
en daagt mij uit voor één grote oefening in geduld.


Het schiet niet op (haaknaald 2,5), het patroon is echt
heel veel van hetzelfde en ook nog eens in één kleur (nou ja kleur???)
en de wol is wat stug waardoor je elke steek echt bewust moet maken.


Pfieeuwwww...da's even andere koek!


Dus is het voor mij maar een 'mindful' haakproject geworden.

Ik ben blij met het resultaat tot nu toe...ik vind het echt mooi
en áls mijn sjaal die twee meter heeft bereikt 😀...


zal ik er vast heel veel plezier van hebben.


Een heerlijk herfstweekend allemaal!

zondag 5 november 2017

Terug in de tijd...


Het was zó leuk...een week of wat geleden.


De bedoeling was dat wij een pompoenfair zouden bezoeken
in Vierpolders op het ZuidHollandse Voorne-Putten.

Leuk! Ik las het op Facebook, zo handig allemaal.
Tsja...nu is het natuurlijk wel zo dat meer mensen dat lezen...zo'n 'evenement'.


En dat bleek...vanuit de verte zagen wij al verkeersregelaars staan
om al het inkomende verkeer een parkeerplek te wijzen.

Grrr....voor mij eigenlijk het punt om af te haken, rechtsomkeer te maken...weg!
Maar ja...nu we er waren vond Janmijneman dat we het tóch een kans moesten geven.


Oké...



Schuifelend tussen al het volk kocht ik wat strengen knoflook,
lekkere walnoten in honing én natuurlijk een paar pompoenen.

En toen was het wel genoeg hoor 😜...
we hadden inmiddels trek gekregen.

In Rockanje vonden wij De Jongens (klik) waar we een heerlijke lunch hadden.


En toen...op naar 'De duinhuisjes'! (klik).
Ook daar had ik iets over gelezen maar níet op Facebook...dat gaf hoop. 😉


Tsja...nog niet ontdekt? of gewoon minder interessant voor veel mensen?
Geen idee waar het aan ligt maar het was daar héél rustig, ouderwets rustig!


Wat is het leuk om daar even helemaal terug in de tijd te gaan.
Te voelen en je proberen voor te stellen hoe dat geweest moet zijn, zoveel jaren terug.

Enthousiaste vrijwilligers vertelden over het leven daar in de duinen van Voorne,


er werden pannenkoeken op een houtvuur gebakken waarvan wij mochten smullen
en zoonlief danste op de klanken van een accordeon.


Een heerlijke sfeervolle beleving...


waar de rust van vroeger nog zo duidelijk voelbaar was!

zondag 29 oktober 2017

Van de berg en Mohammed...


Geen idee wat het is dit najaar.


Ach, misschien ligt het aan mij...ben ik gewoon te ongeduldig.
Ben ik té veel aan het vergelijken...
met voorgaande jaren. 


En vergelijken is nooit verstandig. 😉


Maar nee...er is echt iets anders aan de hand.


De herfst wil maar niet vlotten hier in de hofstad.
Ook de Japanse tuin (klik) ziet er kaal en amper gekleurd
uit tijdens de herfstopenstelling. 


En verder...er is wel iets van kleur maar niet van dat
ahhh en ohhh wat mooi!!!


En hoop is er ook niet echt want veel bomen verliezen al hun blad.


Mijn schoonzus en zwager hebben vorig jaar
het Haagje verruild voor het mooie Gelderland. 


En daar is wél kleur aldus de laatste app-berichtjes.


Dussss...als de Herfst niet naar Den Haag komt...


En zo gingen wij gisteren op pad...op zoek naar de Herfst!


Jaaa...voorbij Utrecht zagen wij al vertrouwde herfstpaletten langs de snelweg opduiken.


Net zoals sneeuw proeven in de winter...zinderende zonnewarmte in de zomer...


ik heb dat gewoon even nodig...om die overgang naar een nieuw jaargetijde te maken. 
Om niet alleen met mijn hoofd te weten maar ook met mijn zintuigen te proeven...het is herfst!


Het was een heerlijke dag...lekker fris en kleurrijk.
Nu denk ik zomaar dat het over een week of twee op z'n allermooist is daar
en wie weet dan als staartje ook nog wel hier...als de beuken hun herfsttooi laten zien. 


Misschien ben ik tóch gewoon ietwat ongeduldig! 😜


(Dank jullie wel voor alle lieve felicitaties op mijn vorige blogje)

vrijdag 20 oktober 2017

Welkom klein meidje!


Maandenlang draait in mijn hoofd de kleur roze overuren.


Met natuurlijk een knipoog erbij want ja...
je hoort weleens dat ze het toch niet helemaal goed hebben gezien. 😉



Het was genieten om de zwangerschap van mijn dochter en haar vriend
van dichtbij te volgen.


Je leeft als 'oma in spé ' toe naar dat ene moment.

Daar keek ik naar uit...maar ik voelde ook wel een spanning.
Je dochter die moeder gaat worden...een heel bijzondere en dierbare ervaring.


En dan is het zover...zo handig tegenwoordig met al die slimme telefoons.
Je bent steeds weer even op de hoogte.

Maar...als je dan een tijdje niks hoort komen natuurlijk de kriebels wel sneller naar boven.
Dat is weer de andere kant van de What's app medaille.
Gaat alles wel goed??? 
Over 10 jaar kunnen we waarschijnlijk allemaal online meekijken...
hahaha, je moet er toch niet aan denken!!


En dan het verlossende berichtje van mijn schoonzoon...
met een foto erbij van hun kleine meisje in de armen van mijn meisje. 💖💖💖
Dat dankbare gevoel is met geen pen te beschrijven...niet te typen in dit blogje.
Ik voelde mij oermoeder en oma tegelijk...
puur geluk!


Welkom lieve zoete zachte Jasmijn Sofie...


All of me loves all of you. 💖

dinsdag 3 oktober 2017

Door mij gevolgde blogs...


Zo nu en dan ruim ik eens iets op...op mijn computer.


Alhoewel dat beduidend minder is dan voorheen.

Dat alles heeft zeker te maken met het feit dat ik nu steeds
meer 'internet' op mijn slimme telefoon.


Lekker handig hé, altijd bij de hand.

Maar afgelopen week achter mijn grote scherm viel mijn oog op
het tabje 'door mij gevolgde blogs'.
Dat zie je niet op je mobiel!


Ik kan mij de tijd nog goed heugen dat blogs als paddenstoelen uit de grond schoten.


Eerst via weblog.nl, de tijd waarin ik begon met bloggen.
En na de desastreuze val van weblog gingen we 'en masse' over op Blogspot, fijn!


Voor mijn gevoel was er toen echt een grote groep blogsters
die schreven over hun hobby, hun leven...het had een verbindende kracht.


Maar toen ik mijn bloglijst eens doorscrolde had ik echt van die ahhh en oo jaaa...momenten!
Want och och...wat staan er nu een hoop 'slapende' blogs in mijn lijst!


Ik was ze bijna vergeten...


Zo jammer, want ik las er graag. Een aantal vond ik nog terug op Facebook of Instagram.
Maar hoe leuk ik beiden ook vind...
ik ga er niet met een kop koffie even gezellig rondneuzen zoals ik wel graag doe in Blogland.


Facebookland, Instaland....neeeeehhhh!

Nu is het gelukkig weer volop paddenstoelentijd 😉 
(wat een feest dit jaar! 🍄)


Dus...ga ik op zoek...op zoek naar nieuwe inspirerende blogs.
Want er wordt volgens mij nog voldoende geblogd.


Uiteraard zijn tips van harte welkom.


En hoop ik stiekem dat 'ouwe vertrouwe' blogs
nog een keertje wakker worden. 😜😉