donderdag 30 augustus 2012

Plagen?

of toch gewoon stalken ;)?
 
Wat zou het toch zijn met die eigenwijze lieve Mo? Eindelijk heb ik de stoute schoenen weer eens aangetrokken om achter de naaimachine te kruipen. En dat begint dan met patroon uitradaren, spelden, doorslaan, knippen...alles bij elkaar toch even een werkje als je het niet meer gewend bent.
 
Eh ja...dan wordt het mij ook niet echt veel makkelijker gemaakt...


om een broek voor zoonlief te maken

 
 Zelfs als ik besluit om morgen verder te gaan probeert onze poezenjongedame dat nog te verhinderen!

 
 
Zou ze niet van zelfgemaakte broeken houden?
 

Of....vindt ze mij gewoon zóóóó lief!!! ;)

dinsdag 28 augustus 2012

Nou vooruit dan maar...

nog één keer aardbeien!

 Ze waren bijna te geef en heerlijk rijp dus...

nam ik voor 6 personen:

1 bakje mascarpone
1/2 liter dikke yoghurt (boeren of griekse), je kunt ook gedeeltelijk kwark gebruiken
70 gram poedersuiker (of een ander zoetmiddel)
4 eetlepels aarbeienjam (ik gebruik jam zonder suiker)
500 gram lekkere aardbeien in kleine stukjes gesneden
12 lange vingers in stukjes


Klop met een garde of mixer de mascarpone, de yoghurt en/of kwark en de suiker door elkaar. Roer de jam door de aardbeistukjes (snoep daar alvast iets van ;)).
Verdeel het yoghurtmengsel over 6 schaaltjes en roer er met een lepel heel snel wat 'aardbeienheerlijkheid' doorheen. Vervolgens roer je in elk schaaltje wat lange vingerstukjes.
 
Meteen opdienen en smullen maar!

zaterdag 25 augustus 2012

Dit is toch zó leuk!

Zoals jullie waarschijnlijk inmiddels wel weten...ben ik nogal van de opruimerige. Ik hou van rust en ruimte om mij heen en het liefst dus weinig spullen.

Nu komt het weleens voor dat ik iets naar de kringloop heb gebracht waarvan ik later denk...ai, dat had toch nu wel handig geweest. Maar ach...dat biedt dan weer ruimte voor creativiteit!

Maarrrrrr.....er is weleens een keer geweest dat ik dacht...waar zijn al die mooie houten spulletjes toch? Die van de kinderen zijn geweest toen ze klein waren?

   Oh die heb ik nog liggen...even zoeken...maar nergens te vinden. Na echt heel lang zoeken kreeg ik al vervelende kriebels...ik zou toch niet??? neee!!!! toch????

Wacht...misschien heb ik ze aan mijn moeder gegeven...ja, dat zal het zijn! Want wij hebben onderling nog weleens een levendige kringloop van spullen ;).
Maar nee...ook niet bij haar, zij had nog wel als oplossing dat zij ze ooit (met mijn toestemming hoor) op marktplaats heeft verkocht. 

Zou zomaar kunnen...

En dat laatste heb ik dus maar als waarheid aangenomen...een hele tijd....

tot.....

deze week! 

Dochter gaat haar kamer opruimen (is al leuk! ;)) en vindt daar ergens achter in een lade een  doos...een grote doos....
Wat zou daar nu in zitten??
Jullie raden het vast al!


Een enorme schat aan lijstjes, boekensteunen, kapstokje en nog meer mooi houten speelgoed met voor mij een speciale waarde.
Dit popje was het allereerste zonnekindpopje wat ik ooit eens kocht op een beurs. Nog lang voordat ik zelf een gezin zou krijgen.
Voor mij was dit toen een eerste kennismaking met deze poppen en ik was op slag verliefd op dit kleintje!


Ik zie dat ze wel een opfrissertje kan gebruiken, leuk...daar ga ik aan werken.

Leuk hé...deze schommelkabouter! Doe je toch niet weg?! ;)


 Natuurlijk mocht één lijstje meteen de jaartafel sieren!

 
  Yesss...wat ben ik toch een wijs en verstandig mens om heel mooie dingen tóch te bewaren ;);)

Pfieuwwwww......


Ja hoor Mo..de doos is leeg!

donderdag 23 augustus 2012

Pip, Pipje of Pipos...

Allemaal variaties op de naam van dezelfde mooie, lieve en soms wel ietwat onberekenbare poes...


Als klein ukkie kwam ze bij ons, heel levendig en brutaal. Zo'n klein bolletje wol brengt zoveel vrolijkheid in huis. 


 


 Ze is dol op handwerken en 'helpt' mij graag!



Pipje is van onze drie katten absoluut de meest sierlijke, ze springt op de kleinste randjes en loopt er met gemak overheen zonder ook maar iets om te gooien. 
 

Dát kan niet van elk poezenbeest (klik) hier in huis gezegd worden!
 

  Ze is werkelijk dol op sneeuw!

O ja.... dat onberekenbare...dat moet ik dan wel meteen even recht zetten hoor...het poezendametje houdt gewoon niet zo van nieuwe onbekende dingen. En die dingen kunnen mensen zijn (kan best eng zijn toch? ;)) of een ander poezenbeest wat zomaar in jouw huis komt wonen! En ja...dan haal je gewoon uit zodat je zeker weet dat dat enge ding jou met rust laat!  Zo werkt dat gewoon voor onze lieve Pip!
 

Maar...wij boffen...want wij zijn gelukkig niet 'eng' meer! ;)

zondag 19 augustus 2012

Zomermens...

Hoewel ik intens kan genieten van al het moois wat de natuur ons biedt...



wat een schoonheid, elk jaar weer opnieuw...smullen!


Mijn kleine maar oh zo trouwe moesbalkon mij nog steeds verwent met een heerlijke en gezonde oogst....


Een avondwandeling langs het strand elke dag weer een ander prachtig schouwspel laat zien van zon en kleuren...


meeuwen mij elke keer weer opnieuw vertederen...


Toch... kan ik mijzelf geen zomermens noemen. Het is, ondanks het genieten, gewoon niet mijn seizoen.

 Zeker met deze zonovergoten warme dagen neem ik het allerliefst plaats bij mijn kacheltje ;)


Steeds weer even opfrissen achter de ventilator en dan weer iets doen. Want ja..ik ben graag bezig!

Nieuwe knopjes op de keukenkastjes zetten bijvoorbeeld!!



Handbeschilderde porseleinen knopjes die Annabel (klik) , haar zus en ik in een leuk winkeltje (klik) ontdekten.


lekker blauw ;)!

vrijdag 10 augustus 2012

Vanuit mijn luie vakantiestoel...

rolden er aardig wat handwerkjes uit mijn handen! Zo heerlijk hé, lekkere kop muntthee met wat chocolade en gewoon alleen maar zitten handwerken.


Haken heb ik trouwens in een andere luie vakantiestoel geleerd. Een paar jaar geleden kocht ik een haakboekje en nam het nog ongelezen mee naar Frankrijk.
 Dáár ging de haakwereld voor mij open!
Dit jaar leende ik van mijn moeder nog een ander deeltje van dezelfde auteur, Jan Eaton. Fijne boeken met een duidelijke uitleg en mooie foto's.


Voor deze vakantie had ik een eenvoudig haakwerkje in gedachte. Dus nam ik wat bolletjes katoen mee uit mijn voorraadkist (klik) en goochelde wat met kleuren.


Wat het einddoel was? Nou eigenlijk datgene waar je als beginnende haakster vaak mee begint...pannenlappen! Ik gebruik altijd pannenlappen bij het koken. Uiteraard om hete pannen en schalen mee beet te pakken maar ook als onderzetter of als handig klein doekje altijd bij de hand ;).


En dus...worden ze ook wel vaak vies...en zitten ze dus ook vaak in de was. En daarom...tijd voor frisse, iets grotere pannenlappen.


Dit is het eerste stel, alvast passend bij onze keuken die wij een beetje gaan opknappen (minder leuk werkje...). Ik heb enkel vasten gehaakt waardoor ze stevig genoeg zijn.
En nu op naar het tweede paar!

Ik wens jullie een mooi zonnig weekend!

maandag 6 augustus 2012

Terug op de basis van Het lieve leven...

na een paar weken te hebben genoten van het heerlijke Franse land...


waar dit ons uitzicht was....


bezochten we veel kerken en een prachtige abdij.


Hier had ik graag een retraite willen houden...wat was ik in de ban van dit mooie plekje!!


Komt misschien nog weleens een keer!


O ja...feest hadden wij ook nog want ik was jarig!


Wandelingen in een parc du chateau waar de ganzen een lekker schaduwplekje hadden ontdekt...


Zon, zee en strand...


Ook bezochten wij de tuin van Monet en ja...ik snap helemaal wat hem zo inspireerde...


Natuurlijk heb ik nog lekker gehandwerkt. Hier ligt mijn haakwerk op dat leuke groene stoeltje en...let dan vooral op die mooie tegelvloer!


En toen weer naar huis. Alles zat mee, we vertrokken mooi op tijd. Hmmm..wat is dat voor een raar geluid??? Toch niet de dakkoffer hé...in een visioen zag ik onze tassen al over de snelweg vliegen! Nee..geen tassen maar wel rook en de geur van verbrand rubber. Ai...onze achterband bleek in één klap helemaal leeg te zijn. Totaal aan flarden en tsja...dat rijdt niet zo lekker ;).


Geen ANWB of iets dergelijks in Frankrijk, dat mag niet omdat de snelwegen vaak tolwegen en dus in particulier bezit zijn. Gelukkig kwam er wel een dépannageauto die ons prima geholpen heeft waardoor wij na anderhalf uur weer op pad konden gaan. Een paar uur later waren we weer gezond en veilig thuis.

Voordat ik dit blogje afsluit wil ik jullie uitnodigen om eens een kijkje te nemen op dit leuke blog (klik)!



Zo moeder...zo dochter!